வீர மன்னர்கள்
வள்ளல் சிகரங்கள்
வாழவைத்த தெய்வங்கள் என
எண்ணில் அடங்கா
இயற்கைப் புனைப்பெயர்கள்
இந்தியர்களுக்கு. . .

அர்த்த சாஸ்த்திரம்
வான சாஸ்த்திரம்
என அடுக்கடுக்காய்
சாஸ்த்திரங்கள் பல
படைத்த இந்தியர்கள்
அடிமையாக்கப்படுவதா
ஆங்கிலேயர்களால். . .

வீரத்திற்கே விதையாய்
இருந்த நம்மவர்கள்
வீழ்ந்துகிடப்பதா
அன்னியன் காலடியில். . .

எத்தனையோ சடலங்கள்
எண்ணற்ற போர்க்கலங்கள்
ஏமாற்றங்கள் பல கண்டும்
எழுச்சி பெற்றது இந்தியா. . .

அகிம்சை அறங்கள்
ஆயுத போராட்டங்கள் என
அடுக்கடுக்காய் தொடர்ந்தன
அச்சுருத்தல்கள் பல
ஆங்கிலேயர் மேல். . .

அறமும் வீரமும் சேர்ந்தது
அகிம்சையும் ஆயுதமும் சூழ்ந்தது
விற்க வந்தவர்கள் வேட்டையாடுவதா?
விரட்டி அடிக்கப்பட்டனர். . .

வீன்போகவில்லை போராட்டங்கள்
சிந்திய ரத்தமும்
போர்க்கல புழுதியும்
எடுத்து திலகமாய் இட்டுக்கொள்ள
பெறப்பட்டது சுதந்திரம். . .
வென்றது இந்திய தேசிய ஒற்றுமை
வந்தே மாதரம். . .வந்தே மாதரம். . .

தருமம் அம்மா தருமம்
தருமம் ஐயா தருமம்
பூமியில நாங்க வாழ
போடுங்க கொஞ்சம் தருமம். . .

வாழ்வுக்கும் சாவுக்கும் இடையில
வாழ்க்கை போற பாதையில
வயித்துக்காக நாங்க போடுறஆட்டம்
கயித்துக்கும் கம்புக்கும் இடையில. . .

கசந்து போகா நாட்களில
காகித பூவா எங்கவாழ்க்கை
விடியலுக்கும் சாயலுக்கும் நடுவில
விதியோ சதியோ ஒன்னும்புரியல. . .

ஆசை தீர விளையாட
அரபிக்கடல் பக்கம் போனதில்லை
அம்பானி ஆவோம்னு
அடிக்கடி சொன்னதிலை. . .

வாயிக்கும் வயித்துக்கும் நடுவில
வஞ்சம் வச்சு இருந்ததில்லை
வாய்க்கா வரப்பு சண்டையின்னு
வாழ்க்கை காலத்த கழிச்சதில்லை. . .

குருவி கூட்ட கலச்சுபுட்டு
கோபுரத்த நாங்க கட்டினதில்லை
குழிய தோண்டி போட்டுபுட்டு
குப்புற விழுந்தவுங்கள ரசிச்சதில்லை. . .

கோடி கோடியா சேத்துவச்சு
கொல்லையில நாங்க அடுக்கியதில்லை
கொரங்கு மனசு புத்தியெல்லாம்
கோட்டத்தாண்டி நாங்க ஆடவிட்டதில்லை. . .

வீதியில நாங்க கிடந்தாலும்
நடைபிணமா நாங்க வாழ்ந்ததில்லை
இந்த நிலைம தொடர்ந்தாலும்
திருடி நாங்க பொழைச்சதில்லை. . .

ஆட்சி மாற்றம்
அறுவடை காலம்
எதைப்பத்தியும் எங்களுக்கு கவலையில்ல. . .

தினம் நாங்க போடுற ஆட்டத்தில
எங்க அரைவயிறுகூட நிறைஞ்சதில்லை
தருமம் ஐயா தருமம்
தருமம் அம்மா தருமம். . .

மஞ்ச அரைச்சு
மாராப்பு தேச்சு. . .
அரப்பு அரைச்சு
அள்ளி குளிச்சு. . .

பட்டுடுத்தி பொட்டுவச்சு
பாவட தாவணி
பருவமெல்லாம் கடந்து. . .
பந்தக்கால் நட்டு
பச்சரிசி உலக்குதட்டி
பாலும் பழமுமென
பல கனவு கண்ட
காலம் அது. . .

கருப்பனுக்கு பொறந்ததால
கஞ்சிக்கு கூட வழியத்து
காக்கானி நிலம் கூட
சொந்தமில்லாத ஊரவிட்டு
நான் மட்டும் விரட்டப்பட்டேன்
ஒத்தையில வீட்டவிட்டு. . .

காளையாக பொறந்திருந்தா
கலப்பைக்கு வாக்கப்பட்டு
பசுவாக பொறந்திருந்தா
பாலுக்கு மடிதந்து
பண்ண வீட்டோரம்
பக்குவமா வளந்திருப்பேன். . .

கருவகாட்டு குடிசையில
கள்ளியாக பொறந்ததால
கஞ்சிக்காக தள்ளப்பட்டேன்
கண்ணுக்கெட்டாத காட்டோரம். . .

கருப்பாயி மருதாயியென
மந்தையாடு போல
பெட்டைக கூட்டம். . .

கல்லொடைக்க
காணாத தூரம் போக
மண்ணு சொமக்க
மதிக்கெட்டாத தூரம் போக. . .
மத்தவுக பெத்தவுக மத்திரம்
சொந்த மண்ணோட தங்கிநிக்க. . .

எட்டு வருச குத்தகைக்கு
ஏழுறு தாண்டிப்போறோம். . .
போறமக்க அனைவருக்கும்
பத்தும் பதினொன்னுமா
பருவமாறா சின்ன வயசு. . .

போற இடம்
புழுதிக் காடோ
கரட்டு மேடோ. . .

பத்தில போற நாங்க
பதினெட்டில திரும்பி வருவோம். . .
பக்கத்து வீடென்ன
பக்கத்து நாடென்ன
பொறந்தவீட்ட
 பிரிஞ்சு போற எங்களுக்கு
பொழப்பத்தேடி போற இடமெல்லாம்
புகுந்தவீடுதான். . .

குழந்தையா போற நாங்க
குமரியா திரும்பி வருவோம்
குச்சுகட்ட மாமனுமில்ல
கொல்லப்புற குடிசையுமில்ல. . .

சொந்த மண்ணுல பொறந்தநாங்க
பூத்தது எங்கயோ
புகுந்தது எங்கயோ

போய்ட்டு வர்றோம் நாங்க
பொழப்பத்தேடி. . .

விதைகளைத் தொலைத்துவிட்ட
விருட்சம் ஆகிவிட்டேன். . .


நல்ல சத்தான கனிமங்களை
உண்டு களைத்தவன். . .
கோடையில் இலைகளை உதிர்த்துவிட்டு
கொட்டும் மழையில்
உல்லாசமாய் நனைந்தவன். . .


கனத்த கிளைகளின்
கஷ்டங்களை வேராய் 
மாறித் தாங்கியவன். . .


எனக்கும் அல்லாது
என்னைச் சார்ந்தவ்ர்களுக்கும்
எவ்வித துன்பத்தையும்
தந்திராதவன். . .


பல குடும்பங்களுக்கு
வாழ்வாதாரமாய் ஆண்டுகள்
பல இருந்துவிட்டவன். . .


சத்துக்களை பகுத்து
சதைகளை அறுத்து
வரும் சந்ததியை
உயிர்ப்பிக்க உதிரம்
கலந்தவன். . .


காலச் சுழற்சியில் 
கடமைகளை மறந்துவிட்ட
விதைகள் எங்கெங்கோ
போய் வீழ்ந்துவிட்டன. . .


கிளைகளைத் தாங்கியவன்
கீழே தள்ளப்பட்டேன். . .
விதைகளைத் தொலைத்துவிட்ட
விருட்சம் நான். . .

மனிதஇனம் தோன்றி
நூற்றாண்டுகள் பல
கடந்த பின்பும்
மாக்களாகவே பலர்
இன்னும் மண்ணுலகில். . .


காட்டுச் சூழ்நிலையில்
பல்லுயிர்த்தன்மை அதிகம்
காப்பாற்றிக் கொள்வது
தன்னைத்தானே கடினம். . .


தவளைக்கு பூச்சி
பாம்பிற்கு தவளை
கழுகிற்கு பாம்பு
புலிக்கு மான். . .


ஊண் உண்ணிக்கும்
தாவர உண்ணிக்கும்
ஒரே நிலைதான்
இங்கு நடப்பவை
அத்தனையும் அவசியமான
கொலை தான். . .


இது சூழ்நிலைச்சமநிலை
ஐந்தறிவுதான் இவைகளுக்கு
பாவம். . .


விலங்கினங்களில் வேற்றுமை
அதிகம் பிறப்பில். . .
நம்மில்.?
ஒன்று ஆண்
மற்றொன்று பெண். . .


காட்டுவாசியாய் வாழ்ந்த
காலம் தொட்டு
கணினி கையில் தூக்கிச்செல்லும்
காலத்திற்கு மாறியபிறகும்


இதயத்தை தொலைத்துவிட்ட
பல இரும்பு மனிதர்களிடையே
இன்னமும் மாறாமல்
இருப்பது இது. . .


மனிதகுலம் ஒன்று ஆனால்
காட்டுச்சூழ்நிலையை
உருவாக்குகின்றது. . .
ஆறறிவுதான் இதறக்கு
பாவம். . .

கட்டிய கூட்டின்மேல்
கல்லெரி விழுந்ததென்ன. . .
கோபுரமாய் இருந்த வாழ்க்கை
கொடியிழந்த மலரானதென்ன. . .

ஒரு குலப்பிறப்பே
ஊமையாய் பிறந்திருந்தாலும்
உயிர் பிழைச்சு வாழ்ந்திருப்போம். . .
ஒரு திருமொழி பேசியதால்
உயிர்வாழ தகுதியற்று
உருக்குலைந்து போனோம். . .

ஒண்ட வந்த பிடாரி
ஊரையே உலுக்கிய கதையாய்
பூர்வீக குடியில்
பூகம்பங்கள் பல வந்துவிட்டன. . .

புண்ணியம் தேடும்
பூமிக்கு அருகில் இருந்தும்
கரைக்கப்பட்டன எங்கள்
கண்ணீர்த்துளிகள் கடலுக்கு அடியில். . .

தாயகம் இழந்த நாங்கள்
தரணி முழுதும் பறக்கின்றோம். . .
எங்கள் கூடு
கலைக்கப்பட்டுவிட்டது. . .

என்னை புழுதியில் புரட்டி
ஊரில் இருக்கும் அழுக்குகளை
உடல் மேல் பூசிக்கொண்டு
உருண்டு புரள்கிறேன் - இருந்தும்
உருவம் மாறவில்லை
எனக்கு. . .

இரக்கத்தை மறந்த இதயத்துடிப்புகள்
இரத்தத்தின் சூடால் சுட்டுவிட்ட
சுயநலமான சுரங்கப்பாதைகள்
சுகங்களை மறந்த நாடித்துடிப்புகள்
அர்ச்சனைகள் ஆசிர்வாதங்கள்
அன்பளிப்புகள் என அத்தனையும்
மறந்துவிட்ட மரத்துப்போன கைகள்
மறந்தும் கூட நன்நெறி
பாதை பக்கம் நகர்ந்துவிடாத
கால்கள். . .
சிரிப்பை மறந்து சிறகொடிந்த
உதடுகள். . .
மறந்தும் கூட மற்றவருக்கு
உதவாத மனம். . .
என்னேரமும் வெறுப்பையும் கோபத்தையும்
தாங்கிய முகம். . .

நான் வாழ்வதற்காக இத்தனை
கோரமுகங்களா. . .?
நிலையாமை நிதர்சனம்! புரிந்துகொண்டபின்
புத்திசுவாதினம் அற்றுப்போனேன். . .
எவருக்கும் இந்த நிலைதான்
என்ற பின்
எதற்காக இத்தனை முகங்கள். . .?

ரொம்ப தாகம் எடுக்குதே!
வழக்கமா இந்த வாய்காலில் தான்
தண்ணீர் வரும்
இப்படி கொஞ்சம் கூட
எனக்கு மிச்சம் வைக்காம
இந்த பூமி உரிஞ்சுடுச்சே. . .

கிணத்துக்குள்ள பறந்து குடிச்சுடலாம்னா
உள்ள உக்காந்து குடிக்க
வசதியா இடம் இல்லை. . .

என்ன பண்ணூரது
இந்த சித்திர மாசத்துல
கள்ளழகருக்கே தண்ணீர் இல்லை
எனக்கு மட்டும்
மகேசன் மடையவா திறக்கப்போராரு. . .

மணி 3 ஆச்சே!
மின்சாரம் வந்துருக்கணுமே!
மகேசா நீ மடைய
தொறக்குரையோ இல்லையோ
தயவு செய்து இந்த
பம்பு செட்டவாவது போட்டுவிடு
நான் வாய்க்கால் ஓரம்
வர்ற தண்ணிய
வயிரார குடிச்சுகிறேன். . .

நான் கண்மூடும் வேலையிலும்
வான் வெளியில் இருந்து
மலைத்துளிகளின் ஆசிர்வாதத்தால்
என் இறுதி ஊர்வலத்திலும்
உன் பங்களிப்பை நான்
என்னவென்று சொல்வேன்
அம்மா. . .

உனக்கு மட்டும்
அட்சயப்பாத்திரம்
நான். . .
நீ என்ன கேட்டாலும்
கிடைக்கும். . .
என் உயிரையும்
சேர்த்து. . .